صور

هر مومن که شهید می شود در بهشت قصری انتظارش را می کشد که در ان قصر70حجره است و هر حجره دارای 70 تخت است و بر هر تختی 70 فرش گسترانده اند و بر هر فرشی 70 حوری نشسته و انتظار ان شهید کشته شده در راه اسلام را می کشد...

من هیچ وقت ریاضیم خوب نبوده. و تا اونجایی که میدونم از سکس آنچنان که باید و شاید لذت نبرده ام و طرفش هم نرفته ام

من دوست ندارم شهید بشوم

سرش را بالا آورد 

بالاخره تونسته بود سیم رو به پشت کیس که وصل کنه

به محض اینکه سیم وصل شده بود صدای محسن نامجو توی هوا پخش شده بود.

بمال... مایلی بمال

خندید و به جنون این بشر تبریک گفت

به ذائقه خودش

بعد به خودش فکر کرد که چقدر احمقانه خودش و عقاید خودش رو پر اهمیت کرده...

قرار بود بره دنبال آزاده

آزاده دختری که دو سال با او بود و قصد ازدواج با او داشت.

توی دلش غوغا بود

همیشه روزهایی که میخواست بره پیش آزاده همین حس رو داشت.

برعکس همیشه امروز پای آینه سیگار روشن نکرد تا به موهای پر پشت و فر فریش برسه

فقط سشوار رو روشن کرد تا موهای خیسش خشک بشه و بعد با اتوی مو یه دستی به سر موهاش کشید که از این حالت به هم ریختگی در بیاد

موهاش صاف شده بود و از دیدن این نوع مو لذت میبرد بر عکس آزاده که دوست داشت موهاش کوتاه باشه

میخواست موهاش رو با کش ببنده اما بی خیال شد.

موهاش لخت بود و روی هوا تاب میخورد

آزاده کلاس زبان داشت 

قرار بود بره دنبالش خونشون و آزاده رو برسونه به کلاس زبانش

کار هر هفته این بود 

اول میرفت سر چهارراه و منتظر میشد تا آزاده رو از اون طرف خیابون ببینه و بعد سوار ماشین برن تا کلاس زبان

بعد از کلاس زبان هم میومد دنبالش و یک ساعتی وقت داشتند تا با هم باشند و بعدش کلاس دیگه آزاده شروع میشد

سر چهارراه که رسید هنوز آزاده نیومده بود

رفت و از اون طرف خیابون یه گل رز خرید 

یه گل سرخ 

گل رو تزیین کرد و بهش ادکلن زد 

و غر غر کنان با صاحب مغازه که این چه گلیه که باید با ادکلن خوشبو بشه از مغازه زد بیرون 

اونطرف خیابون آزاده ایستاده بود و داشت با موبایلش ور میرفت که صدای زنگ موبایلش در اومد 

جواب نداد و رفت سراغش 

گل رو پنهون کرده بود 

هم از دست همه مردم و هم از دست آزاده 

با هم نشستن توی ماشین و راه افتادن

توی ماشین که مینشست یه حس غریب بهش دست میداد

انگار توی یه دنیای دیگه اند

آزاده رو رسوند کلاس زبان و بعدش رفت سراغ کارهاش....

بعد از کلاس زبان باید میرفت دنبال آزاده

ساعت رو نگاه کرد ساعت 1:45 بود و تا کلاس 25 دقیقه راه بود

آزاده ساعت 2 کلاسش تموم بود

ساعت 2:4 دقیقه بود که صدای ترمز ماشین همه محله رو برداشت

و بعد بوی بد ترمز و داغی ماشین

زنگ زد به آزاده که بپرسه کجایی؟

و آزاده اومد

نشست توی ماشین

سلام و احوال پرسی و دست هایی که سرد بود

دست های آزاده داشت توی دستهای اون با نفسش گرم میشد

و هر از چند گاهی که دلش خیلی هوس میکرد روی دستهاش بوسه میزد

و به صورتش نگاه میکرد و از خنده ای که روی لباش بود لذت میبرد

پرسید ناهار خوردی؟

آزاده گفت: خودت که میدونی من بدون تو نهار نمیخورم

لبخندی روی لبهای هردو نمایان شد

لبخندی شیرین تر از همه لبخندهای گذشته.

ساندویچی زیتون پاتوق همیشگی و غذای همیشگی با سیب زمینی سرخ شده

سیب زمینی سرخ شده رو اون میخورد و هر یک سیب زمینی که میخورد یکی هم میداد دهان آزاده...

عاشقانه با هم غذا میخوردند و صحبت میکردند...

ادامه در ادامه ی متن...

همین×

خلوته

کسی نیست

مث اطاق خودم

مث جایی که شبها میخوابم

مث قلب من

تنها و ساکت

دوباره کتاب خوندن رو شروع کردم

بعد از ترک تراوین کتاب های تازه رسید دستم

البته یکیش رو قبلا خونده بودم

استخوان خوک و دستهای جذامی

به قلم مصطفی مستور

دوباره میخوانم و لذت میبرم

دقت کردی؟

نمیدونم مختص منه یا نه مال همه است.

هر چه هست برای من خیلی عجیبه

یه برنامه واسه زندگیم ریختم

صبح ساعت 8.30 توی دفتر روزنامه ام تا 4 الی 5 

یه ساعتی طول میکشه تا برسم خونه

1 ساعتی نهار ! و استراحتی

بعد 7 راه می افتم به سمت شرکت

8 شرکتم 

تا 8 صبح

8 صبح راه می افتم تا برسم دفتر روزنامه...

این داستان ادامه دارد.

یادم اومد از اون سه کارکتر کارتونهای ژاپنی

به نشونه پایان برنامه می زاشتن آخر برنامه

یعنی همه چی تموم شد

وقت مشقاته

نمیدونم کی میرسم به اون علامت

ولی دلم میخواد ....

این روزها خیلی عجیبه

خدا کنه یه اتفاقی بیفته 

راستی یکی از بچه ها می گفت:

فروردین باران

اردیبهشت باران

خرداد باران

تیر تیرباران ....

18 تیر همه مبارک